boekje

Ik kom dinsdagnamiddag

een boekje ophalen.

Rond kwart over vijf.

Het kan ook wat later zijn.

Zoals het bij de slager

wat meer kan zijn.

Tweehonderdéntwíntig gram 

geraspte ham.

Mag dat? Dat mag.

Ik leef zonder horloge.

Ik leef zonder agenda.

Zonder alcohol. Zonder vrienden.

Ik leef meer met minder.

Meer leven met minder.

Ooit komt die lijfspreuk

op mijn lichaam.

Op mijn borstkas.

En in spiegelschrift

REDNIM TEM NEVEL REEM

Vroeger zei ik borstkast.

Ik deed aan bankdrukken.

Droomde van een enorme borstkast

met veel handen met mooi gelakte nagels

daarop.

Dat is wat ik wil bereiken

zei ik tegen mijn bodybuildersgabbers

en vervolgens gaf ik over.

Goh, ik heb vroeger zoveel gedroomd.

Zoveel dingen verkeerd gezegd.

Ik heb nog een jaar of dertig

om al mijn fouten recht te zetten.

Om ze woord voor woord 

neer te pennen

zo mijn eigen boekje

af en toe eens open te slaan.

En nu ga ik gezellig fitnessen.

Tot dinsdagnamiddag dan.