_________

Misschien gebeurt
er straks nog iets
onvoorziens.

De lucht die groen kleurt.
Of mijn hart dat staakt.
Of misschien kom jij
wel langs.

Waarna je dan zegt:
Wauw, zoiets heb ik
nog nooit meegemaakt!
Heel graag tot ziens.

_________

Tussen de juffrouw
en de leerlingen klikt het.
Het fototoestel.

_________

Tongetjes
van lammeren
en hartjes
van kalveren
die hun moeders
niet mochten zien.

Mens toch, wat ben jij een beest!
Een echt beest als je eet!

_________

Elk najaar weer zien
we rond de boerderijen
zelfde taferelen:

boeren en boerinnen
oogsten er van 's morgens
vroeg tot 's avonds laat

paden en wegen
worden even feesttafels
bedekt met bruine linnen

waaraan lange rijen
konijnen en wilde duiven
voorzichtig aanschuiven

om de resten van wortels
en het malse maïszaad
naar binnen te spelen.

_________

Niet alleen gedichten

maar ook gedachten

lees ik.

Althans

dat is wat ik probeer.

En doorgaans

zeggen ze meer

dan gedichten.

_________

Er is Mens
en er is Mens.
De ene is een man
en de andere is een vrouw.

Allebei de Mensen zijn in rouw.
Hebben verdriet.
Mens, de vrouw, verloor haar man
en Mens, de man, verloor zijn vrouw.

Dus als jij op een dag één van de Mensen ziet
vraag dan:
Mens, hoe gaat het met jou?
En luister 

want de ene Mens is de andere niet!

_________

Als ik nu kijk
naar de foto
die ik maakte
op een zomerdag

waarop jij je tanden
bloot lacht
terwijl je handen
een hartje zijn

dan schijn ik weer
omdat ik weet 
dat je me ooit
héél graag zag.

_________

De maïs geoogst
en mijn schaamstreek geschoren.
Overal stoppels.

_________

Na de hitte

van een bevlogen

vrijpartij borst er

(wat ik bedoel is

barst er) dikwijls

een onweer los.

In de verte.

Of dichtbij.

Omdat je

je partner

weer eens

hebt bedrogen.

_________

En ik kan je zeggen
dat ook jij een worstelaar
bent.

's Morgens vroeg
in de badkamer.
Met je grijze haren.

's Avonds laat
in de zetel.
Met je veelvreterij.

En daartussen
in de liefde.
Met je gevoelens

voor mij.

_________

Ga nog eens achteruit.
zei ik tegen mezelf.
En ik ging achteruit.
Eerst wat aarzelend
maar nadien vrij vlot.

Vol vertrouwen zette ik
afwisselend kleine
en grote stappen naar achter.
De laatste twee zelfs
met één oog dicht.

Wat doe je? vroeg je.
En stapte vooruit.
Ik behoud het evenwicht
tussen jou en mij. zei ik.

_________

Met mijn hebben
en houden 
ben ik aanbeland
in je hoofd.

En daar zal ik
de komende uren
en dagen
doorbrengen.

Daarna trek ik
je hart in met slechts
mijn houden.
Van jou. Voor altijd.

Als jij het tenminste
goed vindt, schoonheid.

_________

Nog even. zegt ze.
En de zon gaat schijnen.

Ik hoop dat het
voor de rest van de dag
gaat zonnen. zeg ik.
In jouw leven.

_________

Aan de zijkant van
de grote mensenwereld.
Een speelse jongen.

_________

Ik hou van mensen
die zo nu en dan iets
in mijn handen stoppen.

Een knipsel uit de krant
een fonkelnieuwe fiets
of gewoon hun eigen hand.

_________

Ik heb geen geduld.

Daarom plooi ik
bloemen met blaadjes
in de wachtzaal.

Zo raken de tijd
en de harten
rondom mij gevuld.

_________

Een nieuwe dag ligt
als een oude berg
voor mij.

Ik ga hem beklimmen.
Niet één keer
naar beneden kijken.

Want dat is vandaag
geen optie.

_________

Hij begon
met een glas.
Het glas werd
een fles.
De fles werd
een bak.
En de bak
een toren.
Een toren
van lege bakken.
Zó hoog
en zó eng
als haar toren
van dagen
zonder liefde.

_________

Hou het kort. zei je.
Ik ben gejaagd.
Zal ik doen. zei ik.

Maar heb me toch
aan een lange zoen
gewaagd.

_________

Wat een grote mond!
En toch is het zo moeilijk
om hem te zoenen.

_________

Van zijn geboorte
tot zijn dood

veegde hij
stukjes brood

bij elkaar.
En dan weer

uit elkaar.
Opa kruimelkunstenaar.

_________

Halfweg de trap
weet ik niet meer
wat ik nodig heb.

Mijn schrijfmap?
Een zeef en een schep?
Of het boek van de Sint?

Ah, ik weet het weer!
Een knuffel van mijn kind.

_________

ik zal je missen in de zetel
de stoel die mijn andere ik stilde
de plaats waar kou warm straalde
ik zal je missen in de zetel
de krant die mijn vader haalde
omdat jij de cover niet wilde
ik zal je missen in de zetel
de stoel die mijn andere ik stilde

_________

Oké, ik geef het toe.
Soms klink ik
een beetje geweldig

maar ik ben ook
een geweldige kerel.
Geef het maar toe!

_________

Blijf jij nog 
maar een jaartje
bij mij zitten.
zei de meester
tegen Jongen.
Jij brengt mij geluk.

_________

Rusteloos loopt hij
over het grote grasveld.
Mijn haikumeester.

_________

Een verjaardag is
altijd een beetje Nieuwjaar.
Gelukkig nieuw jaar.

_________

Zo graag wil ik haar
benaderen. De vrouw met
de stappenteller.

_________

De gemeenteraad.
Opgaan in jezelf, terwijl
de zon ondergaat.

_________

Na de match gebruikt 
hij zijn stick als wandelstok.
De hockeyspeler.