wat een wasbord

meester neemt de rol over

van juffrouw zwart plastic

in promotijd weegt net zo

veel als daarbuiten vet veel

hij wijst met zijn kin naar de top

zijn stem wordt dichtgeknepen

door veertig graden Celcius

opnieuw een nieuw warmterecord

min of meer in de schaduw

van een naaldboom staat een ree

vreemd zo in het midden van de dag

misschien wil ze mij naar boven dragen

denkt juffrouw en lacht een keer

waarom lach je vraagt meester

ik train mijn buikspieren zegt ze kijk

starend naar haar wasbord vergeet hij

de rol ze ploft in het zand en rolt af

in plaats van omlaag gaat het shirt

van juffrouw uit schoenen short alles volgt

de bruine zeep giet ze over haar hoofd

ze roept vooruit meester een leven duurt maar even

om het snelst naar beneden